Σχετικά με τον Χρήστο Μουσουλιώτη

Τα κατωτέρω είναι για εκείνους που έχουν την άποψη πώς λίγες και επιλεκτικές πληροφορίες “ζωγραφίζουν¨, ποιότητα, δράση και θετικές ή καταστροφικές ενέργειες τού καθενός.

Τα βιώματά μου στο κοινωνικό γίγνεσθαι αρχίζουν από την παιδική μου ηλικία όταν ο φανατικός κομουνιστής και απόλυτα ιδεολόγος πατέρας μου, με έβαζε να διαβάζω μαρξιστικά βιβλία και η βαθιά θρησκευόμενη μητέρα μου με καθοδηγούσε στο δρόμο τής θρησκείας.

Η χούντα σημάδεψε σημαντικά την περίοδο από τα 20 έως τα 25 χρόνια μου και η στρατιωτική υπηρεσία, που με βρήκε να υπηρετώ την πατρίδα από τα 23, με βοήθησε να καταλάβω για τα καλά τον απόλυτο παραλογισμό τής δικτατορίας.

Μια φυματίωση στα 27-28 που με ταλαιπώρησε φριχτά έξι μήνες και θεραπεύτηκε – χωρίς να το περιμένω και χωρίς να το πιστεύω -, ως δια “μαγείας” με τη χρήση συσσωρευτή οργόνης τού Βίλχελμ Ράιχ, αποκάλυψε στο μαρξιστικό και ταυτόχρονα αναρχικό μυαλό μου (έτσι με είχε χαρακτηρίσει ανοήτως η χούντα (“επικίνδυνος αναρχοκομουνιστής που χρήζει παρακολουθήσεως” στο επίσημο έγγραφο τού Α2)  ότι ο υλισμός είναι πολύ ατελής για να εξηγήσει τη φύση τού κόσμου μας.

Η αναγκαστική και έντονη μελέτη (μετά τη θεραπεία μου) των ανακαλύψεων τού Ράιχ, την ίδια εποχή που ήμουν εκδότης αριστερίστικων βιβλίων, άρχισε σταδιακά να ρίχνει κάποιο φως στα κατάμαυρα σκοτάδια μου, μαζί με την απόλυτη και τραγική αποτυχία μιας απολύτως πρωτοποριακής επιχείρησης για την ηλεκτρονικά ελεγχόμενη εκτύπωση βιβλίων, καθώς φάνηκε ότι μερικοί “ιδεολόγοι” σύντροφοι έκλεβαν διάφορα ποσά…

Αυτό το γεγονός γκρέμισε οριστικά τις αριστερίστικες αυταπάτες μου. Κατανόησα με πόνο ψυχής ότι δεν έχει καμία σημασία οποιοδήποτε κοινωνικοπολιτικό “καπέλο” φορά ο καθένας μας, είτε είναι μαυροκόκκινο, κόκκινο, πράσινο, μπλε, ή μαύρο, χριστιανικό ή μουσουλμανικό, μυστικιστικό, επιστημονικό ή οτιδήποτε άλλο. Αντιλήφθηκα ότι η μοναδική και μόνιμη αξία που κουβαλάμε σε όλη τη ζωή μας είναι η δομή τού χαρακτήρα μας. Αυτή είναι που καθορίζει και προδιαγράφει τα πιστεύω, την ερωτική και κοινωνικοπολιτική δράση μας. Πάνω σε αυτή τη δομή φοράμε τα ποικίλα “καπέλα” μας αυταπατώμενοι.

Με βάση αυτή τη σοκαριστική ανακάλυψη “μετακομίζω” στα 30 μου στη Νέα Υόρκη. Από εδώ και πέρα θα ζήσω την πλέον συναρπαστική περίοδο τής ζωής μου. Με περιμένουν μερικές δεκαετίες δημοσιογραφικής δουλειάς, στην ημερήσια εφημερίδα τής ομογένειας, τον ¨Εθνικό Κήρυκα” τής Νέας Υόρκης, οργονοθεραπεία με δύο από τους μαθητές τού Ράιχ, τους γιατρούς Μπέικερ και Ρέιφελ, βαθιά γνώση στην οργονομία, απίστευτες διαπιστώσεις και παρατηρήσεις σε οργονομικά φαινόμενα, αποκάλυψη μέσω τής οργονοθεραπείας μου, των αιτίων τής απόλυτα βλακώδους συμπεριφοράς μου σε ορισμένες ερωτικές μου σχέσεις και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες ή ακόμα και συναρπαστικές καταστάσεις. Όλα αυτά έχουν στο ενδιάμεσο πινελιές έντονης δυστυχίας…

Έπεται συνέχεια…